دندان نهفته به دندانی گفته میشود که به طور کامل یا بخشی از آن، به دلیل مسدود شدن فیزیکی یا کمبود فضا، نتوانسته است به موقع و در موقعیت صحیح خود در قوس دندانی (ردیف دندانها) بیرون بزند (رویش کند).
شایعترین دندانهایی که دچار نهفتگی میشوند، دندانهای عقل (مولرهای سوم) هستند، اما دندانهای نیش (Canine) نیز به خصوص در فک بالا، به طور مکرر دچار نهفتگی میشوند.
درمان دندان نهفته بستگی به نوع دندان نهفته، موقعیت قرارگیری، میزان نهفتگی، سن بیمار و وجود یا عدم وجود علائم دارد. درمانها به دو دسته اصلی تقسیم میشوند: نظارت (Observation) و جراحی (Surgical Intervention).
اگر دندان نهفته (به خصوص دندان عقل) هیچگونه علائمی ایجاد نکند، در موقعیت مناسبی قرار داشته باشد و احتمال ایجاد مشکل در آینده کم باشد، دندانپزشک ممکن است صرفاً با عکسبرداری دورهای (مثلاً سالی یکبار) آن را تحت نظر بگیرد. این رویکرد بیشتر در مورد دندانهای عقل جوان صدق میکند.
این درمانها معمولاً توسط جراح فک و صورت (Oral and Maxillofacial Surgeon) یا ارتودنتیست انجام میشوند.
الف) کشیدن (Extraction):
ب) هدایت و آزاد کردن (Exposure and Bracketing – برای دندانهای نیش):
ج) برداشتن پوشش (Operculectomy):
تشخیص دقیق وضعیت دندان نهفته نیازمند رادیوگرافی پانورکس (OPG) یا CBCT (توموگرافی کامپیوتری پرتو مخروطی) است تا موقعیت دقیق، زاویه و میزان نزدیکی آن به ساختارهای حیاتی مانند اعصاب یا ریشه دندانهای مجاور مشخص شود. مشاوره با دندانپزشک یا جراح فک و صورت اولین و ضروریترین گام درمانی است.
تمامی حقوق این وبسایت محفوط و متعلق به کلینیک دندانپزشکی اندیمشکی است
Search Service