کامپوزیت دندان (رزین کامپوزیت) یک روش رایج و مؤثر است، اما مانند هر روش ترمیمی، می‌تواند با عوارض جانبی موقتی یا بلندمدت همراه باشد:

 

1. 1. حساسیت دندانی موقت: شایع‌ترین عارضه، که معمولاً به صورت درد یا تیزی هنگام تماس با سرما یا گرما پس از نصب دیده می‌شود و اغلب موقتی است (چند روز تا چند هفته).

1. 1. تغییر رنگ و کدر شدن: مواد کامپوزیت به مرور زمان نسبت به سرامیک یا مینای دندان، مواد رنگی (مانند چای، قهوه، توت‌ها) را بیشتر جذب می‌کنند و ممکن است کدر یا رنگی شوند.

1. 1. سایش و شکستگی: کامپوزیت نسبت به مینای دندان طبیعی و یا لمینت‌های سرامیکی نرم‌تر است، بنابراین بیشتر مستعد سایش، لب‌پر شدن یا شکستگی (به خصوص در افرادی که دندان قروچه دارند) است.

1. 1. جدا شدن یا نشت زیر ترمیم (Debonding/Leakage): اگر کامپوزیت به درستی به ساختار دندان نچسبد، شکافی ایجاد می‌شود که باکتری‌ها می‌توانند در آن نفوذ کنند و منجر به پوسیدگی ثانویه (زیر کامپوزیت) شوند.

1. 1. مشکل در تطابق بایت (Occlusion Issues): احساس بلندی یا ناهماهنگی ترمیم در هنگام جویدن یا بستن دهان. اگر این مشکل سریعاً اصلاح نشود، می‌تواند باعث درد فک یا لب‌پر شدن کامپوزیت شود.

1. 1. التهاب یا خونریزی لثه: اگر کامپوزیت یا چسب آن بیش از حد به خط لثه نفوذ کرده باشد، باعث فشار، تحریک و التهاب بافت لثه می‌شود.

1. 1. شکاف یا ترک در کامپوزیت: به دلیل نیروهای جویدن، تنش‌های داخلی هنگام سفت شدن رزین یا انقباض رزین، ممکن است ترک‌های ریز در سطح یا عمق کامپوزیت ایجاد شود.

1. 1. واکنش آلرژیک (نادر): در موارد بسیار کم، فرد ممکن است به ترکیبات خاصی از رزین کامپوزیت (مانند Bis-GMA) واکنش آلرژیک نشان دهد.

1. 1. نیاز به ترمیم مجدد و طول عمر کوتاه‌تر: کامپوزیت در مقایسه با روش‌هایی مانند لمینت سرامیکی (با طول عمر ۱۰ تا ۱۵ سال)، معمولاً طول عمر کمتری (به طور متوسط ۵ تا ۷ سال) دارد و به ترمیم یا تعویض مکرر نیاز پیدا می‌کند.

1. 1. بوی بد دهان (هالیتوزیس): اگر سطح کامپوزیت به خوبی پولیش نشده باشد یا به دلیل نشت، پلاک باکتریایی در اطراف آن تجمع یابد، می‌تواند منجر به ایجاد بوی نامطبوع دهان می شود